Nawigacja

O miejscowości Historia miejscowości Legenda o Piotrkowie

O miejscowości

Historia miejscowości

Nazwa Piotrków prawdopodobnie pochodzi od imienia jakiegoś Piotra, który miał się  osiedlić u źródeł, z których bierze początek Czerniejówka.

Piotrków jest bardzo starą wsią. Według W. Koźmiana wieś istniała we wczesnym średniowieczu. Była własnością królewską, a zarządzał nią dzierżawca. W 1388 r. król Władysław Jagiełło przeniósł wieś na prawa magdeburskie.                                                                                                                                                               

Mieszkańcy Piotrkowa walczyli w wojnach tatarskich, kozackich, moskiewskich, węgierskich i szwedzkich. Król Michał Korybut Wiśniowiecki 3 kwietnia 1671 r. w Warszawie wydał przywilej potwierdzający trzem rodzinom wybrańców posiadanie trzech łanów we wsi Piotrków w starostwie lubelskim za udział w wojnach. Były to rodziny Klimków, Mysłowskich i Skwarzyńskich. W 1676 r. dzierżawcą wsi był Jan Potocki. W tym czasie Piotrków zamieszkiwało 270 poddanych w tym 5 żydów. W 1827 r. w miejscowości było 37 domów i 230 mieszkańców. Piotrków w tym czasie był miejscowością gminną. W skład gminy wchodziły: Chmiel wieś i folwark, Czerniejów wieś i folwark, Jabłonna wieś i folwark, Majdan-Wolnica, Majdan Nowy, Piotrków wieś i folwark, Piotrkówek Stary, Piotrkówek Nowy, Skrzynice. Piotrków gmina należał do sądu gminnego okrąg II w osadzie Bychawa. Najbliższa stacja pocztową były Piaski.

W. Koźmian w 1901 r. pisał, że Piotrków liczący wówczas 2 tys. mieszkańców nie miał szkoły.

O mieszkańcach mówił, że mieli ponury wygląd, twarze ich wcale nie były dobroduszne, przeciwnie malowała się na nich energia, a może duma. Mężczyźni ubierali się jednakowo, bardzo ładnie, czysto. Byli przeważnie wysokiego wzrostu, bruneci, bardzo przystojni, nosili długie zawsze starannie uczesane włosy.

 Kobiety opisywał również jako wzrostem wyższe od sąsiadek z innych wsi, zręczniejsze i lepiej zbudowane. Uważał, że był to skutek dobrobytu i ćwiczenia mięśni podczas ciężkiej pracy. O zabudowaniach pisał, że były z drzewa. Chaty miały drzwi wejściowe w podłużnej ścianie. Izby odznaczały się wielką czystością, a zdobiły je obrazy świętych w wielkiej liczbie. Gospodarze mieli średnio po 10 morgów.

   Piotrków podobnie jak cały kraj przechodził różne koleje losu.

Podczas I wojny światowej przetaczał się tędy front. Cała wieś została spalona. Ludzie mieszkali w ziemiankach. Gdy front odszedł miejscowa ludność musiała sprzątać pola gęsto zasłane trupami. Do dziś istnieją ogromne zbiorowe mogiły z tej wojny, a także pozostałości okopów w lesie między Piotrkowem a Chmielem.

W czasie II wojny światowej wójtem gminy Jabłonna był Niemiec Műller, który wyjątkowo skrupulatnie przestrzegał praw narzuconych nam przez okupanta. Między innymi z jego inicjatywy terminowo ściągany kontyngent był 100% podwyższony w stosunku do innych gmin. Jego egzekwowanie wiązało się z różnymi represjami; często gospodarze byli aresztowani i deportowani do obozów pracy lub obozów śmierci np. Oświęcimia gdzie wielu z nich zginęło.

Po wojnie majątek ziemski został objęty reformą. Drewniany dworek, w którym przed wojną mieszkał dzierżawca o nazwisku Fraitag został przekształcony w szkołę.( Szkoła w Piotrkowie istniała w okresie międzywojennym, ale mieściła się w domach gospodarzy.)Budynek pełnił funkcję szkoły do 1965 roku, kiedy to wybudowano nową szkołę.

W dawnym dworku powstało biuro Spółdzielni Kółek Rolniczych, które funkcjonowało do lat osiemdziesiątych i zostało rozwiązane.

Teraz dworek jest własnością prywatną.

Budynek, w którym mieści się teraz szkoła powstał w 1965 r. z inicjatywy Pawła Dąbka, który pochodził z Piotrkowa. Obok został wybudowany również blok, w którym mieszkają nauczyciele zatrudnieni w szkole. Do 1973 r. mieściła się tu szkoła podstawowa, przedszkole i Liceum Ekonomiczne. Następnie liceum zakończyło swoją działalność i na jego miejsce powstał Specjalny Ośrodek Szkolno- Wychowawczy, a szkoła podstawowa przekształciła się w Gminną Szkołę Zbiorczą w Piotrkowie.

W 2001roku Ośrodek Szkolno – Wychowawczy zakończył działalność, a powstało Gimnazjum Publiczne w Piotrkowie. Na terenie Piotrkowa znajduje się Przedszkole Publiczne, Szkoła Podstawowa, Gimnazjum Publiczne, Gminny Ośrodek Kultury, Ochotnicza Straż Pożarna, kościół, poczta a także stary drewniany dworek będący teraz własnością prywatną.

W miejscowej szkole kształcą się nie tylko dzieci z Piotrkowa, ale również Piotrkówka, Chmiela, Skrzynic, Czerniejowa, Osowej, a nawet kilkoro z Lublina. Młodzież po ukończeniu gimnazjum kontynuuje naukę w lubelskich szkołach, ale nie tylko. Ma do wyboru szkoły w Bychawie, Krzczonowie czy Pszczelej Woli. Drugą inwestycją rozpoczętą również z inicjatywy Pawła Dąbka jest Gminny Ośrodek Kultury - jego projekt budowy powstał na początku lat sześćdziesiątych.. Fundamenty położono w 1964 roku i rozpoczęto budowę. Budowa z różnych przyczyn nie została ukończona. Zręby budynku przez długie lata stały i niszczały. Dopiero w roku 1983 podjęte zostały na nowo prace dzięki dotacji Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie i w maju 1986 r. GOK został oddany do użytku. Obecnie w budynku mieści się dom kultury, biblioteka publiczna, poczta, a także straż pożarna.  

                              opracowała  p. Danuta Grudzień 

 

Wiadomości

Kontakt

  • Gimnazjum Publiczne w Piotrkowie
    Piotrków I 105
    23-114 Jabłonna
    woj. lubelskie
  • (81) 561-35-01

Galeria zdjęć